Nephele beweegt in de grens tussen vorm en verdamping: een figuur van licht en schaduw die lijkt op te stijgen en opnieuw uiteen te vallen.
Haar naam betekent letterlijk wolk — een lichaam dat slechts even condenseert voordat het weer uitwaaiert.
In deze zwevende huid van pigment verschijnt de echo van een aanwezigheid: vluchtig, veranderlijk, als een wezen dat slechts kort in de wereld zichtbaar wordt voordat het oplost in lucht en tijd.
Nephele moves along the boundary between form and evaporation: a figure of light and shadow that seems to rise and then dissolve again.
Her name literally means cloud — a body that condenses only briefly before dispersing.
Within this hovering skin of pigment, the echo of a presence appears: fleeting, mutable, a being that becomes visible for a moment before drifting back into air and time.
.
